czwartek, 21 marca 2013

Na czas



Z coraz większym trudem przedzieram się przez potężniejące z każdą chwila śnieżne zaspy. Tak bardzo chciałam zdążyć na czas. Tak bardzo.
Nie czuję zimna. Już nie.
Owinięte resztkami kwiecistej sukienki dłonie już nie krwawią. Nie powinnam była grzebać zamarzniętych jaskółek.
Upadam. Upadam po raz kolejny. Ale czuję, że tym razem nie dam rady wstać. Nie mam siły. Chcę tylko zasnąć, odpocząć. Ciężkie, przemarznięte powieki opadają powoli. Zamykam oczy. Sypiący wciąż śnieg otula mnie puchową kołderką.
To już koniec.
Nie będzie słodkiego zapachu krokusów. Nie będzie delikatnej zieleni młodych listków na brzozowych gałązkach. Nie będzie radosnych dziecięcych okrzyków: „Wiosna! Wiosna przyszła!”

wtorek, 19 marca 2013

Odpoczynek wojownika



Dwaj wojownicy siedzieli przed tipi, ćmili nabite wonnym tytoniem fajeczki i obserwowali miotającą się po osadzie kobietę. To wyginała się dziwnie, to podbiegała drobnymi kroczkami. To podskakiwała wysoko, to znów przypadała do ziemi. I przez cały czas popiskiwała żałośnie. Oraz cokolwiek skrzekliwie. Choć przyznać trzeba - nader głośno.
- Co robi ta biała squaw?
- Blade twarze nazywają to tańcem.
Milczeli przez chwilę, roztrząsając wszystkie plemienne tańce.
- Ale dlaczego wydaje przy tym te śmieszne dźwięki?
- To śpiew.
Znowu zapadła cisza.
- Hough! Nie pracuje, jak na porządną squaw przystało, „tańczy” tylko i „śpiewa”. Kim ona właściwie jest?
Drugi z wojowników westchnął ciężko:
- Dziewczyna szamana.

poniedziałek, 18 marca 2013

Spotkanie na prerii




- Masz pięknego mustanga, blada twarzy - stwierdził Dwa Księzyce. - Chętnie oddam ci za niego mój tomahawk. To najcenniejsza rzecz jaką posiadam.
- Chcesz żebym wymienił mojego konia na stary, poszczerbiony toporek? - Samuel Hadson nie wierzył własnym uszom.
- Coś jeszcze? Może wychędożysz mój wielki, biały zadek? - Zakpił i roześmiał się szyderczo.
Na twarzy Dwóch Księżyców nie drgnął ani jeden mięsień, ale w jego oczach pojawiło się bezgraniczne zdumienie.
- Mówili, że ci biali są dziwni – pomyślał.

Samuel patrzył na odjeżdżającego Indianina.
- Mówili, że czerwonoskórzy są szaleńczo odważni. Mówili, że bywają okrutni - wykrzywił się boleśnie. - Ale nikt nawet nie wspomniał, że nie mają poczucia humoru.

wtorek, 12 marca 2013

Nie szata



Anna mówi, że to nie szata zdobi człowieka.
Owszem, to ważne jak nas postrzegają inni, ale przecież dużo ważniejsze jest to, jak my postrzegamy innych. A czy naprawdę potrafimy ocenić człowieka jedynie po jego stroju? I czy aby na pewno ocena ta nie będzie krzywdząca? Czy człowiek niedbale ubrany to niechluj, czy też może jego umysł zajęty jest innymi, ważniejszymi niż ubiór sprawami?
Siedzę na pufie i słucham tych rozważań od prawie dwóch godzin. Tania imitacja skóry parzy mnie w tyłek. Bolą mnie plecy. Od jaskrawego światła jarzeniówek zaczynają mi łzawić oczy.
Jak długo jeszcze będziemy tkwić w tej przymierzalni?

poniedziałek, 11 marca 2013

Błędna interpretacja



- Wiem kochanie, że Milena dostała…
Talerzyk, talerzyk, filiżanka. Unik. Unik. Ała!
- Tak, Ewelina również …
Garnek, patelnia, kubek. Tylko nie ten z Garfieldem! Unik. Ała! Rykoszet od lodówki.
- I Kasia… Jaka Kasia?
Jeszcze chwila i powinna się jej skończyć amunicja.
- Matylda? Niby od kogo?
Teraz pod stół i na czworakach do pokoju za kanapę. Ała!
- Ale mówiłaś, że to cholerna komercja…
Psia krew. Lubiłem tę popielniczkę.
- Że nie zamierzasz dać się omamić amerykańskim kretynizmom…
Przy ścianie do przedpokoju. I do łazienki. W drzwiach jest zamek.
- Że te popieprzone walentynki są gorsze nawet od halloween…
Rany boskie! Żelazko? Tylko nie żelaz…


Stusłówka napisane na konkurs na portalu "Herbatka u Heleny". Temat: "Kobieta - samo zło".