sobota, 15 września 2012

Konsylium



Przy łóżku chorego, jak co piątek, zebrali się lekarze.
Rozpoczęła się dyskusja. Krzyczeli, klepali się po plecach i pluli sobie na buty. Wreszcie, wspólnymi siłami, postawili diagnozę. Taką samą, jak w zeszły piątek.
Zaczęli omawiać kurację. Krzyczeli, klepali się po plecach i pluli sobie na buty. Omawiali szlachetne bakterie, które mogły zniszczyć panoszące się w organizmie chorego prymitywne wirusy. Padło wiele ciekawych, często bardzo nowatorskich propozycji. Dokładnie tak samo, jak w zeszły piątek.
Wreszcie lekarze uścisnęli sobie dłonie i w poczuciu dobrze spełnionego obowiązku, rozeszli się do domów.
Chory westchnął ciężko i przymknął oczy.
- Może kiedyś - pomyślał - podadzą choć witaminy.

poniedziałek, 10 września 2012

Vis maior



Anna mówi, że czasami ma takie wrażenie jakby jej życiem kierował ktoś inny. Jakaś nie do końca sprecyzowana Siła Wyższa. Wszystko co Anna robi i mówi, wszystkie zachodzące w jej życiu wydarzenia, są jedynie cząstką Wielkiego Planu przez ową Siłę Wyższą ułożonego. Nawet kiedy Anna staje przed jakimś wyborem, kiedy ma podjąć jakąś samodzielną, zdawać by się mogło, decyzję, to i tak w rzeczywistości może wybierać jedynie między narzuconymi jej z góry rozwiązaniami.
Natchniona, opowiada mi o tym wszystkim przez prawie godzinę. Wreszcie pyta, czy ja również miewam podobne odczucia.
Oczywiście. Tylko że ja, w odróżnieniu od Anny, jestem żonaty.

niedziela, 9 września 2012

Bydlem



Anna mówi, że nasz stosunek do zwierząt jest miarą naszego człowieczeństwa. Im lepiej traktujemy zwierzęta, tym lepszymi jesteśmy ludźmi.
Powinienem dbać o bezdomne kotki i pieski. I dokarmiać zimą ptaszki. Oraz sarenki i zajączki. Oczywiście koniecznie muszę przestać jeść mięso. Ocalę wiele niewinnych istnień i oczyszczę organizm z toksyn.
Nagle milknie. Spod skropionej sosem winegret sałaty, którą właśnie pałaszuje, wyłazi jakiś robak i rozgląda się ciekawie. Potem macha wesoło czułkami i na dziesiątkach małych nóżek rusza w kierunku Anny. Anna wrzeszczy i zrzuca talerz na podłogę. Zrywam się z krzesła i rozdeptuję robala zanim wbiegnie pod dywan.
Jestem złym człowiekiem.

środa, 5 września 2012

Się mam



Anna mówi, że powinienem zadbać o swoje zdrowie. Przebadać się gruntownie, wysłuchać diagnoz i wyciągnąć wnioski.
Idę do lekarza pierwszego kontaktu. Ciągle tak o nim mówię, choć widzimy się przecież nie pierwszy raz. Dostaję od niego plik skierowań i podejmuję żałosną próbę zarejestrowania się do kilku specjalistów w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia. Nie, to nie. Zapłacę, skoro trzeba. Przynajmniej nie będę musiał czekać w kilometrowych kolejkach. Płacę. A potem i tak tkwię w kolejkach.
Wydaję całą pensję i muszę jeszcze trochę uszczknąć z tego, co mam odłożone na motor. Ale przynajmniej mam pewność, że wszystkie moje choroby mają się dobrze.

wtorek, 14 sierpnia 2012

Koniec lata


Anna mówi, że lato ma się ku końcowi.
Rzeczywiście. Słońce grzeje coraz słabiej. Niby jeszcze jest ciepło, ale prawdziwe upały definitywnie się skończyły i coraz częściej trzeba zakładać kurtkę.
Kiedy wracam z pracy jest już ciemno. A jeszcze parę dni temu mogłem poczytać książkę czekając na przystanku na autobus.
Liście zaczynają żółknąć. I spadają. Kiedy wyglądam przez okno, widzę pierwsze „łyse” drzewo. Trawa też nie jest już soczyście zielona.
Coraz częściej pada. I nie jest to przyjemny, ciepły deszczyk, tylko chłodna, niemiła siąpawica. Do tego wiatr… Nie myzia łagodnie resztek włosów, oj nie…
Kończę czterdzieści trzy lata.
Jesień coraz bliżej.

wtorek, 7 sierpnia 2012

80's


Anna mówi, że nie rozumie mojej tęsknoty za latami osiemdziesiątymi.
A to przecież takie proste.
To w latach osiemdziesiątych Janusz Zajdel wydał „Limes Interior” i „Paradyzję”. Najlepsze polskie książki fantastyczne.
To w latach osiemdziesiątych Juliusz Machulski nakręcił „Seksmisję” i obydwa „VaBanki”. „Seksmisja” była chyba ostatnim polskim filmem, przed którym trzeba było postać kilka godzin w kolejce po bilet. Nikomu do tej pory nie udało się stworzyć lepszych polskich komedii filmowych.
To w latach osiemdziesiątych Lady Pank, Republika, Oddział Zamknięty i Maanam nagrali swoje pierwsze płyty. Żadne ich późniejsze nagrania nie miały takiej energii.
To w latach osiemdziesiątych miałem siedemnaście lat.

środa, 1 sierpnia 2012

Marnuję czas


Anna mówi, że marnuję mnóstwo czasu grając.
Czas przepływa mi między palcami, a ja pozwalam mu na to, zamiast zacisnąć dłoń w pięść i wziąć się do roboty. Mógłbym przecież napisać powieść, która wstrząśnie krajowym światkiem fantastycznym. Albo chociaż nowego drabbla, który co prawda niczym i nikim nie wstrząśnie, ale przynajmniej będzie. A co pozostanie po moim graniu? Jakieś sejwy, gdzieś w zapomnianych rejonach twardego dysku.
A ja akurat zainstalowałem trójkę „Diablo” i mam wielką ochotę pograć choć chwilę. Tylko nie mogę się dopchać do komputera, bo Anna od pięciu godzin ogląda po raz trzeci ósmy sezon swojego ulubionego serialu.