wtorek, 14 sierpnia 2012

Koniec lata


Anna mówi, że lato ma się ku końcowi.
Rzeczywiście. Słońce grzeje coraz słabiej. Niby jeszcze jest ciepło, ale prawdziwe upały definitywnie się skończyły i coraz częściej trzeba zakładać kurtkę.
Kiedy wracam z pracy jest już ciemno. A jeszcze parę dni temu mogłem poczytać książkę czekając na przystanku na autobus.
Liście zaczynają żółknąć. I spadają. Kiedy wyglądam przez okno, widzę pierwsze „łyse” drzewo. Trawa też nie jest już soczyście zielona.
Coraz częściej pada. I nie jest to przyjemny, ciepły deszczyk, tylko chłodna, niemiła siąpawica. Do tego wiatr… Nie myzia łagodnie resztek włosów, oj nie…
Kończę czterdzieści trzy lata.
Jesień coraz bliżej.

wtorek, 7 sierpnia 2012

80's


Anna mówi, że nie rozumie mojej tęsknoty za latami osiemdziesiątymi.
A to przecież takie proste.
To w latach osiemdziesiątych Janusz Zajdel wydał „Limes Interior” i „Paradyzję”. Najlepsze polskie książki fantastyczne.
To w latach osiemdziesiątych Juliusz Machulski nakręcił „Seksmisję” i obydwa „VaBanki”. „Seksmisja” była chyba ostatnim polskim filmem, przed którym trzeba było postać kilka godzin w kolejce po bilet. Nikomu do tej pory nie udało się stworzyć lepszych polskich komedii filmowych.
To w latach osiemdziesiątych Lady Pank, Republika, Oddział Zamknięty i Maanam nagrali swoje pierwsze płyty. Żadne ich późniejsze nagrania nie miały takiej energii.
To w latach osiemdziesiątych miałem siedemnaście lat.

środa, 1 sierpnia 2012

Marnuję czas


Anna mówi, że marnuję mnóstwo czasu grając.
Czas przepływa mi między palcami, a ja pozwalam mu na to, zamiast zacisnąć dłoń w pięść i wziąć się do roboty. Mógłbym przecież napisać powieść, która wstrząśnie krajowym światkiem fantastycznym. Albo chociaż nowego drabbla, który co prawda niczym i nikim nie wstrząśnie, ale przynajmniej będzie. A co pozostanie po moim graniu? Jakieś sejwy, gdzieś w zapomnianych rejonach twardego dysku.
A ja akurat zainstalowałem trójkę „Diablo” i mam wielką ochotę pograć choć chwilę. Tylko nie mogę się dopchać do komputera, bo Anna od pięciu godzin ogląda po raz trzeci ósmy sezon swojego ulubionego serialu.

wtorek, 31 lipca 2012

Konik


Anna mówi, że powinienem znaleźć sobie jakieś hobby.
Powinno to być hobby z prawdziwego zdarzenia, adekwatne do mojego wieku i temperamentu. Powinno to być coś spokojnego i monotonnego, tym specyficznym rodzajem monotonii, niosącym pewność i powtarzalność zdarzeń. Równocześnie zaś musi to być zajęcie na tyle frapujące, by owa monotonia, cała ta przewidywalność, nie prowadziły do znudzenia i zniechęcenia. Hobby powinno mi zapewniać jakiś dreszczyk emocji, dawać niewielki zastrzyk adrenaliny, który doda mi energii do działania. I dzięki któremu nabiorę dodatkowej chęci do życia.
Anna zawsze używa przesadnie okrągłych zdań i mnóstwa niepotrzebnych słów. A przecież wystarczą trzy: „Piwo, szlugi, karcięta”.

niedziela, 29 lipca 2012

Kwestia cycków


Anna mówi, że wkurzają ją faceci zaglądający jej w dekolt.
Bo Anna, bez względu na porę roku, nosi zawsze mocno wydekoltowane sukienki. Albo bluzki, które więcej odsłaniają, niż zasłaniają. W zasadzie, to nie zasłaniają prawie wcale. Do tego Anna nie uznaje staników. Mówi, że są niewygodne, krępują jej ruchy i nie pozwalają oddychać. A Anna ma czym oddychać.
Głęboki dekolt i brak stanika zapewniają Annie wygodę i poczucie swobody. I Anna nie widzi powodu, dla którego miałaby z tego rezygnować. Słusznie, jest przecież wolnym człowiekiem.
A ja nie mogę oderwać wzroku od jej cycków. Ale ja jestem szowinistyczną męską świnią.

sobota, 28 lipca 2012

Meandry miłości


Anna mówi, że najbardziej na świecie kocha swojego Kocurka.
Kocurek to wielkie i spasione bydlę. Wredne i złośliwe. Jest kotem rasowym. Wielorasowym nawet. Ale kiedy raz nazwałem go dachowcem, Anna prawie wydrapała mi oczy.
Anna kocha Kocurka. Kocurek ma własny pokoik w domu Anny. W pokoiku łóżeczko i mnóstwo zabawek. Kłębuszki, piszczałki i nakręcane myszki. Wszystko, czego tylko kocia dusza zapragnie.
Anna kocha Kocurka. Kocurek często wychodzi z Anną na długie spacery. Ma bardzo gustowną obróżkę i prześliczną smyczkę. A zimą, kiedy leży głęboki śnieg, Anna zakłada Kocurkowi eleganckie, kocie ubranko.
Anna kocha Kocurka. W zeszłym roku kazała go wykastrować.

piątek, 27 lipca 2012

Kwiat dmuchawca


Anna mówi, że żaden mężczyzna nie jest w stanie zrozumieć kobiety.
Wstaje rano. Włosy ma w nieładzie, każdy w inną stronę. Trochę to przypomina kwiat dmuchawca czekający na silniejszy podmuch wiatru.
Mruczy, że koniecznie musi coś z tym zrobić i rusza do łazienki. Przez prawie godzinę słyszę plusk wody, bulgotanie tajemniczych płukanek i szum sprejów. Wreszcie wychodzi. Z przedziałkiem i jakby trochę bardziej blond.
Oznajmia, że idzie do fryzjera. Wraca po czterech godzinach. Zadowolona. Ma torbę pełną nowych płukanek, pianek i sprejów. I nową fryzurę.
Zachwycam się. „Kwiatem dmuchawca” identycznym jak ten poranny.
Czego niby miałbym w tym nie rozumieć?