sobota, 27 lipca 2013

Zrozumieć...



Anna mówi, że coraz trudniej jest jej wytrzymać z Michałem i że powoli zaczyna mieć dość tego związku.
Potem wygłasza długą listę jego przywar. Tych poważnych i tych drobnych, zdawać by się mogło nieistotnych, lecz wcale nie mniej wkurzających.
Nie komentuję. Po pierwsze dlatego, że większości „punktów” w ogóle nie uważam za wady. Po drugie, prawie wszystkie wymienione przez Annę cechy i przyzwyczajenia sam posiadam.
Ale kiedy wreszcie milknie i patrzy na mnie wyczekująco, muszę coś powiedzieć.
- Straszne, jak ten facet zmienił się przez te dwa lata, kiedy jesteście razem.
- Sęk w tym - odpowiada, - że nie zmienił się ani trochę.

niedziela, 14 lipca 2013

O świcie



Artylerzyści kończyli ustawiać działa na porośniętych świeżą trawą wzgórzach. Kawalerzyści, już w siodłach, sprawdzali, czy szable lekko wychodzą z pochew. Piechociarze osadzali bagnety na lufach karabinów.
Wszyscy zerkali co chwila na stojącego opodal oficera.
Ten zaś obserwował leżącą w niewielkiej dolinie, małą i uśpioną w tej chwili indiańską wioskę.
Wreszcie obejrzał się i stwierdziwszy, że przygotowania dobiegły końca, i że wszystko dopięte jest na ostatni guzik (był to guzik przy mundurowej kurtce szeregowego Johnsona) uniósł w górę rękę. Czekał na wschód słońca.
Słońce wzeszło.
Ręka oficera opadła. Zaskwierczały lonty. Huknął pierwszy strzał.
Rozpoczął się żmudny proces budowania zrębów prawdziwej demokracji.

wtorek, 25 czerwca 2013

Niepamięci niech święci… Ten… No… Cud! (albo: Wracam do gry)



Nie pamiętam twarzy dawnych znajomych. Pamiętam imiona, nazwiska, nawet kilka adresów. Pamiętam wspólne wypady nad jezioro. Ale nie mogę sobie przypomnieć twarzy.
Bywa odwrotnie. Spotykam kolesia. Poznaję ten wielki, zadarty nochal. Pamiętam każdą wypitą wspólnie butelkę bimbru. Tylko jak mu na imię?
Albo taki koncert Moskwy… Zadymiony klub, niewielka scena, pogo do upadłego. Ale kiedy to było? W osiemdziesiątym czwartym? Szóstym? W Olsztynie? W Poznaniu?
Co robić? Mam swoje lata. Taka jest kolej rzeczy. Z prawami natury nie będę walczył.
Tylko dlaczego, do jasnej cholery, mimo upływu lat, wciąż pamiętam wszystkie mapy do trzeciej części Heroes of Might and Magic?

piątek, 21 czerwca 2013

Prześladowca



Właściwie, to ja jestem pacyfistą. Pewnie, jeśli trzeba, jeżeli okoliczności mnie do tego zmuszą, potrafię dać po mordzie. Ale staram się unikać konfliktowych sytuacji i z reguły mi się udaje.
Jestem też tolerancyjny i szanuję poglądy innych ludzi. Owszem, są postawy i zachowania, których nie potrafię zrozumieć. Są i takie, których zrozumieć nie próbuję.
Ale wychodzę z założenia, że człowiek jest istotą wolną i najczęściej świadomą swoich wyborów. Jeśli swoim postępowaniem nie krzywdzi innych - może sobie robić co chce.
To chyba główne powody, dla których nie potrafię się odnaleźć w roli dwuprocentowej mniejszości prześladującej dziewięćdziesięcioośmioprocentową katolicką większość w moim kraju.

poniedziałek, 3 czerwca 2013

Nie kradnę



Z trudem wspinam się po schodach. Zatrzymuję się przed drzwiami mojego mieszkania, łapię oddech. Wchodzę. Ostrożnie zdejmuję plecak. Otwieram i zaczynam rozpakowywać swoje skarby.
Porządnie, najpierw na mokro, a później dokładnie do sucha wytarłem kuchenny stół, największy stół w całym mieszkaniu i zaczynam układać na nim książki.
Nowiutkie, jeszcze pachnące farbą drukarską. Nie mogę wdychać głęboko tego cudownego zapachu, ale krótkie, płytkie oddechy też sprawiają mi przyjemność.
Uzupełniłem dwa braki w kolekcjonowanych seriach. Skompletowałem pełną bibliografię ulubionego autora. Zaryzykowałem z jednym międzynarodowym bestsellerem.
Siedem. Siedem tak długo oczekiwanych książek.
Przeglądam. Słucham cichego szelestu przewracanych stron.
A nerka? Przecież mam drugą.